Jongerenfeest november 2006
Khaila
Zes weken geleden stuurde een vriendin mij een link naar een BDSM website en ik voelde me alsof ik thuis kwam. Ik wist niet wat BDSM was voor die tijd, maar opeens merkte ik dat velen dezelfde gevoelens en fantasieën hadden als ik.. en dat mijn geëxperimenteer met mijn eerste vriend, helemaal niet raar was. Gevolg was dat ik mijn eigen gevoelens beter accepteerde en me binnen een week had aangemeld voor een jongerenfeest. Het feest zat vol; dus dan maar wachten op de volgende.
De hele week zag ik er al naar uit. Mijn eerste jongerenfeest. Ik had een outfit uitgezocht en een lift aangeboden gekregen en hoewel mijn week erg druk was, dacht ik toch elke dag aan de zaterdag.
Zaterdagmiddag besloot ik eerst even wat te gaan eten met mijn lift, P. Het leek me leuk om als ik toch met iemand meereed, er gelijk wat langer mee te praten. Om een uur of vier heb ik mijn outfit alvast aangetrokken en ben ik eerst even gaan winkelen (met een lange jas aan), om te kijken of ik het langer dan een kwartier kon dragen. Dat ging.
Ok, daar is hij. Kennismaken. Voelt vertrouwd. Meerijden naar Amsterdam en daar wat gaan eten in een chinees-indonesisch restaurant. Het was lekker en we waren lekker aan het kletsen over alles en nog wat.
Aankomst. Een paar minuten over negen. Een grijze deur in de hoek van een plein. Is dit het nou? Het ziet er zo onopvallend uit. Tsja.. Het zal wel dan. Blij dat ik niet alleen ben.
Het was anders dan ik me had voorgesteld. Kleiner, minder bar en meer banken, speelvloer dicht bij de deur en garderobe aan de andere kant.
Ok. Eerst naar de garderobe dus. Even acclimatiseren en mijn spullen neerleggen.
Twee minuten later stond ik me aan mensen voor te stellen. Ze waren best aardig, maar ik moest wel heel even wennen aan het zien van boeien en dergelijke. Toch nieuw voor mij. Dat wennen duurde niet lang, een seconde of twee.
Vervolgens zijn we naar binnen gegaan en hebben we een plaatsje uitgezocht. Nadat ik me aan nog een paar mensen had voorgesteld ben ik in een hoekje gekropen om de kat uit de boom te kijken. Het duurde niet lang voordat ik me op mijn gemak voelde. Binnen vijf minuten zat ik vrolijk te kletsen met de mensen naast mij.
De sub die op de grond voor me zat (aan de voeten van haar dom), liet regelmatig merken dat ze toch niet heel erg comfortabel zat. Op een gegeven moment ben ik een kussen voor haar gaan halen en toen merkte ik dat het voor haar best wel lastig was om te bewegen met handboeien om. Had er eigenlijk nooit zo over nagedacht, dat zitten en zo ook lastig kon zijn met die dingen. Toen nog niet.
Even later ben ik met een bekende gaan kletsen. We hadden goede gespreken. Ondertussen zag ik diverse mensen naar speeltoestellen lopen. Eerst een meisje dat in touwen gebonden mocht vliegen. Daarna een jongen die naakt vastgeketend werd en die na een kwartier een prachtig rode huid had. En het mooie was: ik vond het leuk om er van een afstand naar te kijken. Klinkt misschien niet bijzonder, maar twee maanden daarvoor was ik op een Kamasutra beurs geweest, had ik voor het eerst anderen vastgebonden seks zien hebben en kon ik daar met geen mogelijkheid naar kijken, omdat ik ergens het gevoel had dat het slecht was. Niet dat ik dat wilde denken, maar dat had ik immers altijd meegekregen vanuit huis, vanuit mijn omgeving. Wat was ik snel veranderd in twee maanden tijd.
Terwijl ik stond te kletsen kwam P. langs en vroeg of ik zo nog wat dingen wilde proberen. Ik had hem vijf weken daarvoor gezegd dat ik een keer een positiecollar wilde proberen en hem gevraagd of hij er een wilde meenemen. Ik knikte "straks" en keek van een afstandje, nog steeds in gesprek, toe, hoe hij een dame in een dwangbuis aan het zetten was. Ik vond het haar mooi staan. Ik ben toen naar hem toegelopen en heb een tijd met die positiecollar in mijn handen gestaan. Vervolgens besloot ik op mijn knieën gaan zitten en heb gevraagd of hij me dat ding om wilde doen. Wilde het toch wel proberen. Het was een bijzondere ervaring. Ik moest eerst een paar seconden accepteren dat ademen moeilijk ging en er vervolgens even aan wennen hoe ik wel kon ademen. De mensen om me geen begonnen me te plagen, omdat ik mijn hoofd niet kon draaien. Ik vond het wel grappig. Ben toen ergens gaan staan drinken (wat overigens erg moeilijk ging) en ging rustig even wennen aan dat ding.
Op een gegeven moment kwam P. naast me staan en vroeg mij me om te draaien. Even later merkte ik dat er slotjes aan de collar zaten. Toen voelde ik iets door mijn lichaam gaan. Angst? Opwinding? Spanning? Ik kon het niet goed thuisbrengen. Ik vond het leuk, maar ja, wilde ik dit wel? Ik had verder niks afgesproken met P. of het gehad over het doen van een spel of zo. Maar ik zei verder niks en ging lekker staan kletsen met P. en een aantal anderen.
Op een gegeven moment pakte P. twee metalen handboeien uit zijn tas. Ik liet hem ze omdoen. Wist niet precies hoe ik moest reageren. De handboeien bleken in verschillende standen gefixeerd te kunnen worden. Leuk!
Heb zo een tijd staan kletsen met anderen. Ik probeerde een stukje kaas te eten. Dat ging niet. Ik kon alleen HELE kleine hapjes nemen met die positiecollar. Er stond iemand naast me commentaar op te geven: "Ach, wat schattig, wat een lieve kleine hapjes." En woorden van gelijke strekking. Mmmm, dat pikte ik niet. Heb het blokje kaas in zijn mond geduwd en gezegd dat hij het op moest eten. Gelukkig deed hij dat braaf. Bijzondere ervaring, onbekenden die aangevreten kaasblokjes opeten die ze door geboeide meisjes in de mond geduwd krijgen. Was ik mooi van dat blokje kaas af, maar kon de rest van de avond dus niks eten.
P. heeft de handboeien in ik weet niet hoeveel standen gedurende langere of kortere tijd omgedaan. Met mijn handen gekruist op mijn rug was erg lastig, zeker in combinatie met die collar kon ik alleen maar heel erg rechtop zitten en staan.. en dat ga je voelen in je spieren.
Zo hebben we de rest van de avond met de handboeien gespeeld. Op een geven moment werd ik nog aan iemand anders vastgezet. Dat was niet echt prettig met die collar om, omdat ik niet meer netjes rechtop kon staan. En bovendien begonnen mijn eigen boeien inmiddels flink pijn te doen. Ze waren niet zo lief, vierkant en zaten erg strak. Dus als er dan toeren uitgehaald worden... Maar ja, was wel gezellig.
Op een gegeven moment was het twee uur, mocht alles af en gingen we weer terug.
Ik vond het een geslaagde avond, alleen wat kort, want ik zag nog zoveel interessante mensen met wie ik ook graag nog even gekletst had.
Ik heb nu alleen wat spierpijn in mijn nek en onderrug. Ik geloof dat ik dat wel een leuk aandenken vind. Voor vandaag.
